Sunday, November 19, 2017

#7 Nebula

Sa may dakong doon,
Hiling ba'y matutugon,
Bawat bagsak ng bulalakaw,
Ngalan mo ang siyang sinisigaw.

Pipitasin isa-isa ang mga tala,
Hanggang mga bituin sa langit ay wala ng makita.
Iguguhit ang larawan mo sa bawat nebula,
Sa madilim na langit masulyapan ang iyong mukha.

Saturday, November 18, 2017

#6 Ika-10 ng Umaga

Munting sandali,
Sa mesang kaharap ay kape,
Nanunumbalik ang mga dati,
Mga pangarap na hindi na nai-uwi.


Wednesday, November 15, 2017

#5 Kahon at Tala

Sa ilalim ng mga tala,
Naka dungaw sa bintana,
Hawak ang mainit na kape,
Habang pikit ang iyong mga mata sa aking tabi.


Tuesday, November 14, 2017

#4 Realidad

Sapagka't ito ang realidad,
Hindi lahat ng pangarap ay natutupad,
Kaligayahan ko'y hahayaang lumipad,
Pagka't mas mahalaga ang iyong seguridad.

Monday, November 13, 2017

#3 Himig sa Dilim

Saan ka nga ba tutungo?
Hiwaga ng agos mo,
Bawat hirap, bawat sakripisyo,
Mas mahalaga ka kaysa pangarap ko.

Sunday, November 12, 2017

#2 Munting Perpekto

Sa mundo mong magulo at masikip,
Munting panahon nakadungaw sa bintana at nag-iisip,
Habang kumakain ng tsokolate at nagmamasid,
Tulog ang mga tao at mga tala'y nakasilip.

.

Saturday, November 11, 2017

#1 Sa Dulo ng mga Daliri

Kaibigan kong gitara, papel, lapis, at bintana,
Matang nakatanaw sa himig na pilit ginagawa,
Kelan nga ba dapat ihinto ang pangarap na tila walang pupuntahan,
Ngunit musika ang siyang tanging laman ng puso at isipan.

Ikaw, ikaw na sumasalamin sa bawat awit na nililikha,
Ikaw ang siyang pangalan sa bawat karakter na ginagawa,
Ang siyang tema sa likod ng bawat tula,
Ang tunog sa dulo ng mga daliri tuwing nag gigitara.

Sa bawat kape, alak, at usok ng sigarilyo,
Sa bawat hiwaga ng gabi at pag-asa na dulot ng umaga,
Alab ng pusong di paaawat at di sumusuko,
Masilayan muli ganda ng mukha mo.


Monday, September 25, 2017

Double Three

For the perfects need no improvements anymore.
But woe to those who have no room for a change.
For what is worse than having one step forward and two steps back is the one who is stagnant.
So I rather have the flaws of imperfection.

I'm not jealous of their perfect lives.
I'd rather see the scars of every battles we've shared.
And in the midst of a still dark night,
I'd rather have you by my side than seeing the daylight without you.

For I know this is just for a moment.
The once we thought we can never make through are just a distant memory now.
And look at me, I made it out alive.
Still breathing, still smiling.

And I just laugh now when I remember the saddest days.
I still cry when I look back at the sweetest times.
I am happier each and every day.
For I am moving forward and I'm not stuck.



Tuesday, September 12, 2017

FreEDom

There is freedom in not knowing what lies ahead.
The freedom from fear.
The freedom in believing that the best is yet to come.
The freedom to hope that you're not chasing a broken dream.
The freedom to have faith in what you are doing in the present...
And if it all goes wrong...
The freedom to have something to fall back on and do it all again.

Yes, the freedom in not knowing what lies ahead.